Lewatywa (hydrokolonoterapia) – rodzaje – fenomenalne terapie doodbytnicze

Lewatywy mają szerokie zastosowanie nie tylko dla […]

Lewatywy mają szerokie zastosowanie nie tylko dla ludzi chorych, ale i zdrowych, niezależnie od wieku. Nie tylko oczyszczają czy relaksują ale i wprowadzają do organizmu środki lecznicze. Zabieg hydrokolonoterapii można robić z czystej wody lub też z wody z rożnymi dodatkami. 

Wprowadzenie środków ziołowych bezpośrednio do odbytu z pominięciem układu pokarmowego daje sznasę na ich szybkie wchłonięcie w niezmienionej formie.Środki takie nie są bowiem poddane działaniu kolejnych odcinków układu pokarmowego czyli np. kwasów w żołądku, enzymów trawiennych czy toksyn nagromadzonch w jelitach. Po wchłonięciu omijają układ żylny wątroby.

Leczenie doodbytnicze w medycynie współczesnej

Droga doodbytnicza podania leków znana była już w starożytności. Odbytnica jest bowiem bogato unaczyniona i stanowi dobre miejsce do wchłaniania substancji leczniczych. Pacjenci jednak zwykle niechętnie sięgają po czopki i inne stosowane per rectum postacie leków (wlewy, mikrowlewki, maści, żele). Niechęć do tej drogi podania
leku jest jednak zupełnie bezpodstawna, ponieważ ma ona bardzo wiele zalet. Przede wszystkim preparaty te mogą być stosowane w przypadkach, gdy podanie per os jest niemożliwe lub utrudnione, np. u chorych nieprzytomnych czy z uporczywymi wymiotami. Niekiedy nawet pozwalają zastąpić iniekcje. Postacie doodbytnicze zajmują też ważne miejsce w pediatrii, gdyż w przypadku małych dzieci są zdecydowanie łatwiejsze do podania niż leki doustne. Stosowanie preparatów per rectum umożliwia również skuteczną farmakoterapię substancjami leczniczymi, które są nieodporne na działanie soku żołądkowego lub działają drażniąco na śluzówkę przewodu pokarmowego. Czopki i inne doodbytnicze postacie leku mogą wywoływać zarówno działanie miejscowe, jak i ogólne. Pierwsze wykorzystywane są głównie w leczeniu choroby hemoroidalnej, stanów zapalnych błony śluzowej odbytu, wrzodziejącego zapalenia jelit i zaparć. Preparaty wykazujące działanie ogólne są z kolei stosowane m.in. w terapii astmy (aminofilina, teofilina) i chorób reumatycznych (diklofenak, ibuprofen, naproksen). Mogą działać też przeciwbólowo i przeciwgorączkowo (paracetamol), rozkurczowo (papaweryna), uspokajająco (klonazepam, diazepam) lub przeciwwymiotnie (ondansetron). Dla osiągnięcia właściwego efektu terapeutycznego niezbędna jest jednak prawidłowa aplikacja, gdyż może ona istotnie wpłynąć na wchłanianie substancji leczniczej. Dużą rolę odgrywa m.in. głębokość, na jaką zostanie wprowadzony preparat. Dlaczego? Odbytnica zbudowana jest z dwóch części: odbytowej (kanału odbytu, długość ok. 3 cm) i miednicznej (bańki, długość ok. 12–15 cm). Z górnej części bańki odchodzi żyła odbytnicza górna, która łączy się z układem żyły wrotnej. Natomiast żyły odbytnicze środkowa i dolna zbierają krew z dolnej i środkowej części bańki oraz z kanału odbytu bezpośrednio do krążenia dużego. W ten sposób omijany jest efekt pierwszego przejścia, co nie tylko oszczędza wątrobę, ale także zwiększa biodostępność leku. Z tego też względu najkorzystniejsze jest podanie preparatu do dolnej i środkowej części bańki odbytnicy. Leki doodbytnicze powinny być więc aplikowane tak głęboko, jak to możliwe. Zasada ta dotyczy jednak tylko środków o działaniu ogólnym oraz stosowanych w schorzeniach jelita grubego i zaparciach. Pozostałe preparaty działające miejscowo (zwłaszcza stosowane w żylakach odbytu) należy wsunąć płytko do odbytnicy, tak aby końcówką palca dotykać czopka. W tej pozycji należy starać się utrzymywać czopek przez kilka minut, dzięki temu bowiem substancja czynna zostanie uwolniona w miejscu działania. Należy jednak pamiętać, że wchłanianie substancji leczniczej nie zależy jedynie od prawidłowej aplikacji. Ogromne znaczenie mają też m.in. właściwości substancji czynnej (współczynnik podziału olej/woda) oraz zastosowanego podłoża – w przypadku np. masła kakaowego wchłanianie zachodzi przez wszystkie żyły odbytnicy, gdyż podłoże to ulega rozpuszczeniu i rozprzestrzenieniu po całej powierzchni odbytnicy. Podłoża triglicerydowe pozostają z kolei w dolnej części odbytnicy, więc substancje czynne wchłaniają się bezpośrednio do krążenia ogólnego, omijając wątrobę.

Lewatywa zwykła (oczyszczająca) wstępna

1/5 do 1 l ciepłej wody najlepiej oligoceńskiej
Temperatura wody 37°C

Lewatywa dla początkujących ( hydrokolonoterapia etapowa )

Osoby rozpoczynające swoją przygodę z lewatywą na początku mogą mieć problemy z wtłoczeniem jednorazowo dużej ilości wody do jelita z uwagi na niemożność opanowania parcia. W takiej sytuacji po wykonaniu pierwszej wstępnej wlewki i wypróżnieniu robimy kolejną, starając się wlać tyle wody ile nam się uda i chociaż na trochę zatrzymać wodę. Po wypróżneniu robimy kolejną trzecią wlewkę i tak do kilku razy, aż wydalany płyn będzie w miarę czysty. Prawdopodobnie zauważysz, że za każdym razem możesz wlać większą ilość wody i na dłużej ją zatrzymać. Pamiętaj aby w ostatniej wlewce uzupełnić bakterie jelitowe.

Lewatywa z rumianku

4 łyżki stołowe rumianku, albo 4 torebeczki, zalać 1/5 – 2 l wrzącej wody. Pozostawić pod przykryciem 20 minut. Kiedy płyn osiągnie temperaturę ok. 37 st. C można wlewać. Ta lewatywa działa uspokajająco np. przy skurczach jelitowych. 

Lewatywa z naparu rumiankowego z dodatkiem soli i mydła

Do 1/5 l naparu z rumianku dodać 1 łyżeczkę soli (dobra byłaby sól morska ) oraz 1 łyżeczkę płynnego mydła (koniecznie naturalnego). Kiedy płyn osiągnie temperaturę ok. 38 st. C do 40 st. C można wlewać. Ciepłe lewatywy z dodatkiem mydła stosuje się do usunięcia stwardniałego kału. Nie jest polecane robienie lewatyw z dodatkiem z mydła regularnie, a jedynie incydentalnie w przypadku mocno zanieczyszczonych jelit czy mocnych zaparć.

Lewatywa z oliwą i mydłem

Łyżkę stołową płynnego mydła rozpuścić w cieplej wodzie, mieszając tak długo, aż powstanie piana. Dodać 1 – 2 łyżki stołowe oliwy albo oliwy i gliceryny w równych częściach. Kiedy płyn osiągnie temperaturę ok. 38 st. C do 40 st. C można wlewać. Daje dobre rezultaty przy chronicznym zaparciu. 

Lewatywa z mydła

Ciepłą lewatywę z dodatkiem mydła stosuje się w celu usunięcia stwardniałego kału, w związku z tym jest polecana osobom, które cierpią na chroniczne zaparcia. Lewatywę najlepiej wykonać z mydła szarego, ponieważ nie zawiera barwników i jest pozbawione substancji zapachowych. Temperatura wody ciepłej lewatywy wynosi ok. 38-40 stopni Celsjusza.

Lewatywa z soli fizjologicznej

Solankowa lewatywa pomoże przywrócić normalną aktywność jelita grubego. Tego typu płukanie jelita grubego wykonuje się w szpitalach przed zabiegami diagnostycznymi, np. kolonoskopią, a także przed niektórymi operacjami.

Lewatywa z siemienia lnianego i rumianku

Jedną łyżkę siemienia lnianego gotuje się 10 – 20 minut w 1/5 litra wody. Następnie odstawiamy z ognia, dosypujemy 2 łyżki stołowe rumianku (albo 2 torebki) i pozostawiamy pod przykryciem do 20 minut, aż naciągnie. Na koniec dokładnie odcedzamy. Kiedy płyn osiągnie temperaturę ok. 33 st. C do 35 st. C można wlewać. Stosuje się przy zapaleniach jelita grubego.

Lewatywa z cytryny

Większość ludzi sądzi, że cytryna, która jest kwaśna, daje także odczyn kwasowy. Tymczasem lewatywa z cytryny daje odczyn zasadowy, a tym samym reguluje poziom pH jelit. Ponadto pobudza funkcjonowanie flory bakteryjnej jelita, która m.in. stymuluje system odpornościowy w celu zwalczania drobnoustrojów, w związku z tym hamuje fermentację oraz procesy gnilne. Sok z cytryny można zastąpić sokiem z żurawin, czarnej porzeczki, albo octem jabłkowym.

Lewatywa zatrzymanie

Po całkowitym usunięciu wody wprowadzonej do jelit przez lewatywę, po upływie 30 minut ponownie wprowadza się do jelita 250 g wody. Temperatura woda powinna wynieść 37 st. C i płyn powinien zostać zatrzymany w jelitach przez całą noc.

Ugotować w tej ilości wody siemię lniane – łyżeczkę siemienia lnianego i trochę rumianku i dokładnie odcedzić. Ten płyn zostaje wchłonięty przez jelito. Bowiem nasze jelito potrzebuje wilgotności, także nasze ciało. Jeżeli ktoś za mało pije może w ten sposób dostarczyć organizmowi niezbędnej po lewatywie wody. Rumianek w połączeniu z siemieniem lnianym łagodzi podrażnienia i przyspiesza gojenie się wszelkich ran, zewnętrznych jak i wewnętrznych w ciele człowieka.

Lewatywa z gorącej wody

Petar Dimkov poleca także lewatywy z gorącej wody. Jak pisze Petar Dimkov lewatywa z wody o temperaturze ok. 42 st. C do 45 st. C są dobre przy spastycznej obstrukcji, kolkach, utrudnionym wydalaniu moczu. Te jednak są dla odważnych i doświadczonych w temacie. 

Lewatywy z zimnej wody

Przygotowujemy płyn – 200 – 300g wody. Kiedy płyn osiągnie temperaturę ok. 18 st. C do 20 st. C można wlewać. Robi się takie niewielkie wlewy 3 – 4 razy dziennie. Tego rodzaju lewatywy stosuje się przy hemoroidach, neurastenii, nadpobudliwości płciowej.

Lewatywy z oliwy

Wieczorem wprowadza się 125 g do 200 g oliwy. Kiedy płyn (czysta oliwa) osiągnie temperaturę ok. 36 st. C można wlewać. Po 5 – 6 godzinach można ten płyn wydalić. Nie ma potrzeby utrzymywania go dłużej. Taką lewatywę stosuje się przy obstrukcjach. Przy bardzo ciężkiej obstrukcji można zrobić zatrzymywaną lewatywę, którą powtarzamy przez kolejne 5 – 6 dni. Do wody dodajemy wówczas nie oliwę, ale 1 łyżeczkę oczyszczanej sody. 

Lewatywa z kawy w terapii doktora Gersona

Zagotować 1 l wody, dodać 4 łyżki kawy (zmielonej), gotować przez 15 minut. Odcedzić. Dodać 1 litr chłodnej przegotowanej wody. Kiedy płyn osiągnie temperaturę ok. 40 st. C można wlewać. Płyn taki w jelicie należy postarać się potrzymać 10- 15 minut. W tym czasie cała krew przepłynie przez wątrobę 3-5 razy. Zabieg lewatywy kawowej powinien być poprzedzony zwykłą lewatywą oczyszczającą.Robi się ją przez 3 tygodnie 3 x dziennie, potem 2 tygodnie przerwy i ponownie przez 3 tygodnie 3 x dziennie. Podstawowe działanie takiej lewatywy polega na odciążaniu wątroby poprzez usuwanie toksyn z organizmu; kawa, poprzez jelito, wędruje do wątroby, otwiera drogi żółciowe, uwalnia toksyny i oczyszcza wątrobę.

Tą lewatywę zaleca Gerson i stosowana jest ona w leczeniu pacjentów właśnie tzw. terapią doktora Gersona, przy chorobach nowotworowych. Do dzisiaj stosuje ją wielu chorych ze wspaniałymi wynikami! Można ją także zastosować dla normalnego oczyszczenia jelita, wtedy wystarczy ją zrobić 3 x dziennie przez tydzień, potem przerwa 1 tydzień i następnie powtórzyć znów 3 x dziennie przez tydzień. Kawa tak zastosowana wspaniale leczy i wypłukuje trucizny, wszelkie bakterie i grzyby (np. grzyby candida). Ta lewatywa jest bardzo wskazana, daje dobre rezultaty. Oczywiście i w tym przypadku jak po każdej lewatywie trzeba uzupełnić dobre bakterie w jelicie. Kawa wypłukuje bowiem „wszystko dobre i złe”, a więc także i dobre bakterie.  Lewatywa z kawy, dzięki zawartości kofeiny, zapobiega wchłanianiu toksyn z powrotem do krwi. Kawa, wędrując przez jelito do wątroby, rozszerza drogi żółciowe pozwalając wątrobie na skuteczne wydalenie toksyn. Siedemdziesiąt lat temu doktor Max Gerson wprowadził do swojej kuracji antynowotworowej lewatywy z kawy jako jej nieodłączny element. W terapii Gersona pacjenci wykonują lewatywę kawową kilka razy dziennie. Według badacza zastosowanie lewatywy z kawy jest szczególnie korzystne dla pacjentów:

  • po chemioterapiach i radioterapiach,
  • z nasilonymi bólami nowotworowymi,
  • z niewydolnością wątroby, której funkcja detoksykacyjna jest osłabiona,
  • którzy chcą się pozbyć bakterii i grzybów candida (są one przyczyną drożdżycy).

Lewatywa z kawy działa przeciwbólowo i niezwykle energetyzująco. Posiada ona wszystkie zalety pitej kawy, ale bez skutków ubocznych w postaci podrażnionego układu pokarmowego. Jednak w terapii Gersona lewatywa kawowa jest stosowana równolegle z piciem dużych ilości soków owocowych i warzywnych, które uzupełniają utratę minerałów z jelit. Doktor Gerson zalecał 3 szklanki soku na jedną lewatywę. Dlatego też w normalnych warunkach nie powinna być ona nadużywana. Trzeba mieć również świadomość tego, że moczopędne działanie lewatywy z kawy powoduje utratę magnezu -  wszystkie środki moczopędne mają taki skutek uboczny. Stosujmy lewatywę kawową z umiarem i rozwagą lub uzupełniajmy elektrolity.

Lewatywa z uryny

Według naukowców uryna jest najdoskonalszym środkiem do oczyszczania jelita grubego, ponieważ:

  • skutecznie oczyszcza ścianki jelit – odrywa nawet najdrobniejsze złogi, które są mocno przyklejone do ścianek jelita i zatruwają organizm przez wiele lat;
  • normalizuje poziom pH jelit;
  • niszczy chorobotwórczą florę bakteryjną jelit, jednocześnie zachowując tę właściwą;
  • odbudowuje podrażnioną błonę śluzową jelita;
  • usuwa polipy;
  • odczepia pasożyty od ścianek jelit;
  • łagodzi przebieg choroby hemoroidalnej i stan zapalny tkanki okołoodbytniczej.

Jak pisze Giennadij Małachow, w książce pt. „Oczyszczanie organizmu”, uryna jest najdoskonalszym środkiem do oczyszczania jelit:

  • najlepiej oczyszcza ścianki jelit, mając zdolność do odrywania wszelkich brudów przyklejonych do nich
  • normalizuje środowisko pH jelit
  • niszczy patogenną mikroflorę zachowując właściwą
  • nie podrażnia błony śluzowej jelita i odbudowuje ją

Przed wykonaniem lewatywy z uryny należy oczyścić jelita zwykłą lewatywą z wody a dopiero potem można zrobić lewatywę z uryny. Należy ją przytrzymać w jelitach od pięciu do piętnastu minut. Uryna powinna być ciepła, nieco cieplejsza niż temperatura ciała, potrzebujemy jej około jednego litra. Jeżeli ma więcej niż dobę należy ją przegotować i wystudzić. Jeszcze skuteczniejsza jest lewatywa z odparowanej uryny. Należy zebrać dwa litry płynu i odparować do około jednej czwartej objętości. Jednak najpierw, aby przyzwyczaić organizm, należy robić lewatywy z nieodparowanej uryny, potem z odparowanej do połowy objętości a dopiero na końcu z uryny odparowanej do jednej czwartej objętości.

Lewatywy z odparowanej uryny są doskonałe na polipy w jelicie grubym – po kilku zabiegach polipy zaczynają same wychodzić nie powodując żadnych dolegliwości. Również jest to świetny środek na pasożyty jelit które nie tolerują odparowanej uryny, odczepiają się od ścianek jelit i wypływają przez odbyt. Hemoroidów i stanu zapalnego tkanki okołoodbytniczej również można się pozbyć metodą lewatyw z odparowanej uryny i okładów z odparowanej uryny na okolice odbytu.

Odparowywanie i zbieranie uryny może stanowić pewien problem natury estetycznej. Ale nawet lewatywa z nieodparowanego moczu daje dobre rezultaty. Można użyć moczu świeżego, najlepszy oczywiście jest poranny i nawet jeśli jest go niewiele np. około szklanki to już jest to coś. Lewatywa z uryny naprawdę jest nieoceniona jeśli chodzi o budowanie prawidłowej mikroflory jelit. Polecana jest każdemu kto robił już lewatywy z wody aby w ten sposób odbudować dobre bakterie, osobom które przeprowadzały oczyszczanie wątroby, osobom po antybiotykach, ludziom cierpiącym na wszelakie grzybice, chorującym na zapalenie jelit, chorym na nadwrażliwe jelita, osobom z pasożytami w jelitach i wszystkim pozostałym gdyż mało kto w dzisiejszych czasach ma czyste i zdrowe jelita.

Jeśli robimy lewatywę ze świeżego, porannego moczu poręczniej jest użyć dużej gumowej gruszki zamiast wlewnika gdyż tak jest łatwiej i szybciej.

Lewatywa z czosnku

Czosnek wprowadzany za pomocą lewatywy nie jest poddawany wpływowi soków żołądkowych, w związku z tym w czystej postaci wchłania się do krwioobiegu przez ściany jelita. Czyści w ten sposób krew oraz stanowi remedium na liczne choroby układu krwionośnego, np. nadciśnienie tętnicze. Lewatywa z czosnku ma także właściwości przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne. Poza tym czosnek niszczy pasożyty przewodu pokarmowego, w związku z tym można go stosować w celu pozbycia się np. owsików u dzieci lub innych pasożytów w jelicie grubym, które wywierają negatywny wpływ na pracę jelita grubego i proces detoksykacji organizmu.

Lewatywa z chili

Lewatywa z chili jest alternatywą dla lewatywy z czosnkiem. Zawarta w papryczce chili kapsaicyna posiada właściwości antybakteryjne i przeciwgrzybicze, w związku z tym hamuje rozwój różnych gatunków bakterii, również tych powodujących owrzodzenia jelit.

Podczas robienia oczyszczenia organizmu, obojętnie czy to jest lewatywą zaleca się całkowite wykluczenie z jedzenia:

- białej maki i jej produktów,
- wszystkich tłuszczów i margaryny,
- serów, jajek, przetworów mlecznych,
- mięsa, ryb,
- wszystkiego co smażone,
- cukru, ciastek, tortów i innych słodyczy.

Robi się to po to, aby nie obciążać organizmu nowymi truciznami i dodatkowym trawieniem nowego, ciężkostrawnego pożywienia!

Można zatem jeść lekkostrawne pożywienie, należy natomiast ograniczyć przez ten czas jedzenie mięsa i jego wyrobów, ryb, a także wszystkiego co słodkie, mleka krowiego. Można natomiast pić kefir, soki i wodę. Odrzucamy spożycie przez ten czas białego pieczywa. I trzeba pamiętać by dokładnie gryźć każdy kawałek pokarmu 35 do 50 razy. Chińczycy mówią, że jak ktoś jest chory powinien gryźć nawet do 100 razy!! Wielu ludzi dla lepszej skuteczności kuracji oczyszczającej przez ten czas je tylko warzywa, owoce i pije soki.

Rodzaj lewatywy powinien być właściwie dobrany do problemów zdrowotnych z jakimi się borykamy.

Chcesz wiedzieć jakie działanie ma lewatywa kliknij TUTAJ!

Chcesz wiedzieć jak wykonać lewatywę w domu kliknij TUTAJ!

Zobacz również:

Lewatywa (hydrokolonoterapia) na nieszczelne jelita w chorobach autoimmunologicznych