Brak energii, depresja, wypalenie czy może zespół przewlekłego zmęczenia? Sprawdź co jest przyczyną i jak szybko odzyskać siły?

Ciężkie, niewyjaśnione zmęczenie, trwające ponad 6 miesięcy, […]

Ciężkie, niewyjaśnione zmęczenie, trwające ponad 6 miesięcy, o czasowo określonym początku może oznaczać zespół przewlekłego zmęczenia (chronic fatique syndrome – CFS). Stan ten uznany za chorobę cywilizacyjną dotyczy coraz to większej liczby ludności.

Pierwsze przypuszczenia diagnostyczne wykazały, że u niektórych osób zespół przewlekłego zmęczenia rozwinął się po przebytym zakażeniu wirusowym. Najbardziej prawdopodobna hipoteza mówi o czynniku zakaźnym, który powoduje zaburzenia immunologiczne. Dlatego CFS zaczęto zaliczać do schorzeń autoimmunologicznych. Przypuszcza się, że chorobę wywołują tzw. enterowirusy powodujące infekcje układu pokarmowego i oddechowego. Istnieje też hipoteza, że CFS jest wynikiem osłabienia układu odpornościowego (immunologicznego). Przyczyny tego zespołu wiąże się też ze zmianami hormonalnymi spowodowanymi długotrwałym stresem a nawet podkreśla się również predyspozycje genetyczne. Najbardziej prawdopodobna jest jednak przyczyna wieloczynnikowa. Po prostu nasz organizm poddany ciągłemu stresowi i rozchwiany hormonalnie może nadmiernie zareagować na jakąkolwiek drobną infekcję, np. wirusową, która staje się przysłowiową kroplą przelewającą czarę.

Diagnoza i objawy

Ponieważ zmęczenie towarzyszy również wielu chorobom somatycznym i niektórym zaburzeniom psychicznym to w pierszej kolejności u osób z podejrzeniem CFS należy wykluczyć m. in. następujące schorzenia: depresja, niedoczynność tarczycy, borelioza, gruźlica, sarkoidoza, choroby i zakażenia wirusowe(zwłaszcza wirusowe zapalenia wątroby typu WZW-C i HCV), przewlekłe zapalenie wątroby, przewlekłe choroby płucne, choroby kardiologiczne, choroby żołądkowo-jelitowe, choroby wątroby, schorzenia i niewydolność nerek, schorzenia hematologiczne, niedokrwistość (anemia), zaburzenia hormonalne, choroba nowotworowa, bezdech senny, zaburzenia związane z menopauzą, cukrzyca, przewlekłe zatrucia lekami, gorączka gruczołowa (mononukleoza zakaźna), choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane….

Jaka jest różnica między CFS a depresją? Pacjent z depresją, namówiony do wysiłku fizycznego, nie odczuwa zmęczenia. Z kolei pacjenci z CFS, w przeciwieństwie do chorych z depresją, nie wykazują braku motywacji, nie mają poczucia winy, prawidłowo reagują na bodźce emocjonalne.

Nadmiar kwasu mlekowego. Stwierdzone zwiększenie stężenia kwasu mlekowego po wysiłku fizycznym u chorych z CFS powoduje uczucie zmęczenia i znużenia mięśni. Zatem zmiany metabolizmu kwasu mlekowego w mięśniach związane z zakażeniem wirusowym są obecnie najbardziej atrakcyjną koncepcją wyjaśnienia tego schorzenia. W wyniku biopsji mięśni u 20 % pacjentów z podejrzeniem CFS wykryto obecność RNA enterowirusa.

Objawy:

-osłabienie i złe samopoczucie po wysiłku utrzymujące się ponad 24 godziny (nadmiar kwasu mlekowego);

-sen nie dający wypoczynku, bezsenność, zaburzenia snu, niechęć do wstawania z łózka;

-bolesne (tkliwe) węzły chłonne zwłaszcza szyjne i pachowe;

-bóle głowy o nieokreślonym bliżej charakterze;

-zaburzenia pamięci, problemy z koncentracją, zaburzenia uwagi;

-bóle gardła, chrypa;

-bóle mięśni o charakterze rozlanym, fibromialgia (reumatyzm mięśniowy);

-stany podgorączkowe; -przewlekłe zapalenie zatok;

-stany alergiczne (pokrzywka i częste infekcje, zwłaszcza w okresie poprzedzającym wystąpienie choroby), alergiczny nieżyt nosa;

-bóle w klatce piersiowej; -nocne poty;

-kołatania serca;

-zmiany masy ciała;

Mogą również się pojawić:

-bóle stawów nie wykazujące cech zapalnych bez obrzęku i zaczerwienienia;

-zaburzenia miesiączkowania;

-zaburzenia termoregulacji, uczucie zimna lub gorąca w kończynach;

-nudności, zaparcia, objawy zespołu jelita drażliwego;

-nadwrażliwość na alkohol, niektóre leki a także zanieczyszczenie środowiska;

-pogłębiające się uczucie przygnębienia i apatii.

Bardzo często na długo przed wystąpieniem stanu krytycznego pojawiają się siwe włosy. Zwłaszcza przedwczesne i szybko postępujące siwienie powinno nas zaniepokoić.

Oszacowano, ze CFS ogranicza aktywność ruchową człowieka o 50%. Zespołowi przewlekłego zmęczenia mogą towarzyszyć zaburzenia immunologiczne, np. zespół niskiego stężenia immunoglobuliny E, nieprawidłowa funkcja limfocytów T, a także wzrost aktywności cytokin zapalnych, które są odpowiedzialne za uczucie bólu i sennosci. W wielu wypadkach odnotowano obnizenie stężenia kortyzolu w osoczu i moczu chorych na CFS. Niezbędne badania labolatoryjne, które trzeba wykonać w przypadku podejrzenia zespołu przewlekłego zmęczenia to: morfologia, OB, badanie moczu, stężenie aminotransferaz, proteinogram, fosfataza alkaliczna, stężenie CA i P we krwi, glukozy, mocznika, kreatyniny, elektrolitów, hormonów tarczycy.

Najbardziej narażone osoby są w przedziale 20–30 lat, zwłaszcza kobiety, wypalone zawodowo z zespołem tzw. wyciśniętej cytryny ( wyczerpane siły psychofizyczne organizmu, spowodowane nadmiarem obowiązków), osoby pracujące powyżej 12 godzin w ciagu doby, biorące na siebie zbyt wiele obowiązków w zbyt krótkim czasie, na kierowniczych stanowiskach, narażone na długotrwaly stres, zwłaszcza wspomagające się długotrwale używkami takimi jak kawa, papierosy, słodycze, a nawet narkotyki, osoby pracujące w zawodach mających doczynienie z opieką nad ciężko chorymi.

Do syndromu przewlekłego zmęczenia może dojść na skutek silnego i długotrwałego stresu, przepracowania i nadmiaru obowiązków, infekcji wirusowej, bakteryjnej lub grzybiczej, pasożytów, zatrucia toksynami, nadużywania alkoholu, cukru, kawy, stymulantów w tym narkotyków, tabletek antykoncepcyjnych, niektórych leków, niedoboru niektórych witamin lub minerałów, szkodliwego promieniowania.

Zapobieganie, przeciwdziałanie.

-należy odpoczywać zanim sie człowiek zmęczy;

-obniżać poziom kwasu mlekowego (np. dietą bogatą w wiśnie i czereśnie);

-stosowanie diety zalecanej w chorobach autoimmunologicznych, diety zalecanej dla osób z przerostem candida, a także diety energetyzującej. Wykluczenie używek typu kawa, herbata, papierosy, słodycze, cukier.

–sauna;

-przebywanie na łonie natury, zażywanie słońca, lub bardzo umiarkowanie solarium;

-oczyszczanie organizmu ziołami, przez lewatywy oraz błonnikiem owsianym;

-stosowanie GLA(olej z wiesiołka lub ogórecznika, owies, jęczmień);

Niezwykłe rezultaty w zespole przewlekłego zmęczenia uzyskuje się stosując ubranie biomagnetyczne. Osoby z CFS niemal natychmiast po jego założeniu czują bardzo dużą poprawę w postaci przypływu energii co umożliwia zrezygnowanie z „dopalaczy” takich jak kawa czy herbata. Używając ubrania biomagnetycznego jest dużo łatwiej zmobilizować się do uprawiania sportu dzięki zwiększonej energii a ponieważ ma ono regenerujący wpływ na zakwasy, organizm zdecydowanie szybciej regeneruje się po wysiłku co ułatwia mobilizacje do regularnego upawiania sportu. Wiele osób stosujących to ubranie czuje w nim takie przyjemne odprężenie i spokój, co wpływa łagodząco na napięcie wywołane stresem.

 

Należy podkreślić, że również dieta stosowana w chorobach autoimmunologicznych daje bardzo zadawalające efekty terapeutyczne.